Top NewsΣυνεντεύξεις

Πόλυς Τζιάμπος: Η Λακατάμια έχει τεράστια παράδοση στο πινγκ-πονγκ

Η Λακατάμια έχει τεράστια παράδοση στο άθλημα τονίζει ο Πόλυς Τζιάμπος, πρώην αθλητής και νυν Προπονητής Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης στον Ονήσιλο και Ευαγόρα Λακατάμιας σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα μας.  Εδώ και πάνω από 30 χρόνια, προσθέτει, το σωματείο μας είναι «φυτώριο» αθλητών και ανθρώπων.  Εξηγώντας τις επιτυχίες που έχει ο Ονήσιλος, συμπληρώνει ότι το δικό μας σωματείο έχει γερές βάσεις και ανθρώπους που πίστευαν αυτό που έκαναν για αυτό και άντεξε στη διάρκεια της κρίσης.

Όσον αφορά το επίπεδο του πινγκ-πονγκ στην Κύπρο, ο Πόλυς τζιάμπος αναφέρει ότι είναι πιο κάτω σε σχέση με το παρελθόν και κυρίως όσον αφορά την ποσότητα αθλητών επιπέδου. «Στο παρελθόν όταν τα σωματεία μας ήταν στέκια νέων ανθρώπων, το επίπεδο ήταν ψηλό», είπε και ένας από τους λόγους ήταν γιατί τα παιδιά έπαιζαν και για την τιμή του σωματείου τους. Αυτό στον Ονήσιλο και στον Ευαγόρα ευτυχώς ακόμη το κρατάμε και νιώθουμε περήφανοι.

Επεσήμανε επίσης, στη συνέντευξη που ακολουθεί, ότι δεν υπάρχει προβολή του αθλήματος στα ΜΜΕ και χρειάζονται να μπουν νέοι χορηγοί στο χώρο.

-Πόσα παιδιά έχετε στις Ακαδημίες του Ονήσιλου  και του Ευαγόρα Λακατάμιας.

Ο αριθμός των παιδιών που έρχεται κάθε χρόνο ή έστω κάνει το πέρασμα του από τις ακαδημίες μας, είναι αρκετά μεγάλος για ένα άθλημα όπως την επιτραπέζια αντισφαίριση στην Κύπρο. Πάρα πολλά παιδιά άρχισαν να αγαπούν και να ψάχνουν να μάθουν να παίζουν με σωστή τεχνική και να μπαίνουν σιγά- σιγά και στο αγωνιστικό κομμάτι. 

-Ο Ονήσιλος και γενικά η Λακατάμια έχουν παράδοση στην ανάδειξη ταλέντων στο άθλημα του πινγκ-πονγκ. Πού οφείλεται πιστεύετε;

Η Λακατάμια σωστά το έχετε αναφέρει, είχε τεράστια παράδοση στο άθλημα. Κάτι που έκανε άλλες περιοχές και σωματεία να ζηλεύουν για αυτό που έχουν καταφέρει οι πρόγονοι μας και το έχουμε συνεχίσει εμείς. Ναι, η Λακατάμια είχε άλλα τρία σωματεία τα οποία είχαν τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης με τον Ονήσιλο να βοηθάει και τα τρία στη λειτουργία τους με κάποιο τρόπο. Υπήρχε συνεργασία και αλληλοβοήθεια. Τα άλλα σωματεία δεν άντεξαν στην πάροδο του χρόνου με την κρίση να τους κτυπάει την πόρτα. Το δικό μας σωματείο όμως είχε γερές βάσεις και ανθρώπους που πίστευαν αυτό που έκαναν. Όσο αφορά τα ταλέντα, το σωματείο μας πάντοτε, τροφοδοτούσε την Εθνική ομάδα με μπόλικους αθλητές. Μέχρι και σήμερα αυτό γίνεται με μικρές διαφορές, λόγο του τρόπου λειτουργίας της ομοσπονδίας. Αυτό οφείλεται σε αυτό που ανάφερα και πιο πάνω. Πιστεύουμε αυτό που κάνουμε και κυρίως αγαπούμε και σεβόμαστε τα παιδιά και τους αθλητές μας. Λάθη σίγουρα κάναμε και θα κάνουμε. Αλλά επειδή έχουμε μάθει να βελτιωνόμαστε αυτό μας κάνει ακόμα καλύτερους.   

-Σε μια εποχή όπου η πλειοψηφία  των παιδιών είτε δεν αθλούνται, είτε στρέφονται προς ομαδικά αθλήματα και δη το ποδόσφαιρο, το πινγκ-πονγκ τι προσφέρει ώστε να ασχοληθούν οι μικροί;

Το κάθε παιδί και ο  κάθε γονιός στέλνει το παιδί του κοντά μας για το δικό του λόγο. Άλλοι για λόγους ψυχαγωγίας, άλλοι για κοινωνικοποίηση, άλλοι για να βοηθήσει σε θέμα ανάπτυξης των ικανοτήτων  παιδιού τους, άλλοι για πρωταθλητισμό και άλλα πολλά. Εδώ και πάνω από 30 χρόνια το σωματείο μας, είναι «φυτώριο» αθλητών και ανθρώπων. Κοντά μας παιδιά ανδρώνονται. Παραδείγματα πάρα, μα πάρα πολλά. Είναι μια ευχάριστη δραστηριότητα που ενδυναμώνει και γυμνάζει το παιδί είτε ασχολείται για λόγους ψυχαγωγίας (ή σαν δεύτερο άθλημα), είτε στοχεύοντας στον πρωταθλητισμό. Η προπόνηση των παιδιών  συμβάλλει στην ανάπτυξη της αερόβιας και της αναερόβιας ικανότητας. Βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη, την αντοχή και την ισχύ, ενδυναμώνει την συναρμογή των μυών, αυξάνει την ευκαμψία και την ταχύτητα.

Το πινγκ πονγκ ως άθλημα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το χόμπι. Και όταν ένα παιδί ασχοληθεί πιο εντατικά, τότε εξασκεί και ενδυναμώνει τον οπτικοκινητικό του συντονισμό καθώς παρατηρεί διαρκώς τη μετακίνηση της μπάλας. Εκτός από σωματική άσκηση, το άθλημα μας προσφέρει και πνευματικά οφέλη. Το παιδί σχεδιάζει στρατηγικές και οι αποφάσεις που  πρέπει να εκτελεστούν σε δέκατα του δευτερολέπτου. Έτσι αυξάνονται τα επίπεδα συγκέντρωσης και η ικανότητα λήψης αποφάσεων. Κι αυτό είναι κάτι που θα βοηθήσει το παιδί και στα άλλα αθλήματα που ίσως κάνει ή ακόμα και στη μετέπειτα ζωή του.

-Τι πρέπει να χαρακτηρίζει ένα νεαρό που θέλει όχι μόνο να ασχοληθεί αλλά και να διακριθεί με το άθλημα;

Η ερώτηση σου είναι πάρα πολύ ωραία. Σε κάποιες άλλες χώρες παιδιά που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά στα ατομικά αθλήματα μπορεί να στρέψουν την τύχη τους στα ομαδικά και ίσως να καλύπτουν τις αδυναμίες τους μέσα στη μάζα. Στην Κύπρο γίνεται το αντίθετο. Άρα δύσκολα βρίσκουμε παιδιά που μπορούμε να συνδυάσουμε και τα δύο. Φυσικά φέτος έχει έρθει μία δυνατή φουρνιά από παιδιά και ίσως αυτό να αλλάξει.

-Πόσες ώρες προπόνησης  χρειάζεται ένα παιδί ;

Το πινγκ πονγκ θέλει πολλές ώρες προπόνηση για να γίνει κάποιος καλός. Για να πρωταγωνιστήσει θέλει διπλάσιες ώρες σε καθημερινή βάση.  Όταν παιδιά σε ομαδικά αθλήματα προπονούνται μία ώρα, μια με δύο φορές τη βδομάδα σε ένα άλλο, χώρο αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, προπονούνται τρεις και τέσσερις ώρες την ημέρα για να γίνονται απλά ανταγωνιστικοί. Είναι δύσκολο άθλημα. Όπως και στο ποδόσφαιρο δεν προπονούνται όλοι οι ποδοσφαιριστές όλων των κατηγορών το ίδιο. Ωστόσο όλοι ονομάζονται ποδοσφαιριστές. Άλλοι παίζουν επαγγελματικά άλλοι ερασιτεχνικά. Άλλοι σε ψηλότερο επίπεδο, άλλοι σε μία τοπική κατηγορία.

– Απαιτούνται πολλά έξοδα για να μάθει ένας το άθλημα και να  γίνει ένας καλός αθλητής;

Όταν κάποιος κάνει ποδηλασία, ή τοξοβολία μπορεί εύκολα να  αντιληφθεί κανείς, ότι είναι δύο αθλήματα που χρειάζονται εξοπλισμό. Δεν μπορεί κάποιος να ρίξει βέλος με τόξο των 10 ευρώ, ούτε να κάνει ποδήλατο με αγορά των 50 ευρώ. Φυσικά αυτά θα σας τα πουν καλύτερα αυτοί που ασχολούνται με το αντικείμενο αυτό.  Το άθλημα μας χρειάζεται σωστό εξοπλισμό, το ξύλο, τα λάστιχα της ρακέτας, ειδικά παπούτσια και τα ρούχα του. Αυτά ως βασικό κομμάτι. Αυτός ο εξοπλισμός φυσικά δεν υπάρχει σε κανένα αθλητικό κατάστημα της Κύπρου. Αυτά που διαθέτουν τα καταστήματα μας, είναι για πιο «φαν» μορφή. Ο εξοπλισμός, ο επαγγελματικός φυσικά δεν είναι πολύ ακριβός. Συνήθως τα ξύλα που αλλάζει ένας αθλητής μπορεί να είναι 2-4 για όλη του τη ζωή. Αυτά που φθείρονται είναι τα λάστιχα, λόγο της χρησιμοποίησης τους, είτε λόγο αλλαγής για θέματα δύναμης ή ταχύτητας. Άρα τα έξοδα εξοπλισμού δεν θεωρούνται πολλά με βάση άλλα αθλήματα που διαθέτουν εξοπλισμό. Επίσης οι τιμές στα δίδακτρα στα σωματεία, είναι πολύ χαμηλές και δεν αγγίζουν τιμές μερικών άλλων αθλημάτων ρακέτας. Στην ακαδημία μας εδώ και χρόνια διαθέτουμε πολλά αδέρφια και αυτό λόγο της καλής μας τιμής. Για να γίνει επίσης κάποιος καλύτερος, είναι γνωστό πως σε όλα τα αθλήματα, πρέπει να προπονηθείς περισσότερο από τους άλλους για να είσαι καλύτερος  

– Σε ποιο επίπεδο βρισκόμαστε σαν Κύπρος, δεδομένου ότι καλλιεργείται το άθλημα εδώ και χρόνια;

Το επίπεδο με βάση την ποσότητα των καλών αθλητών είναι λίγο προς τα κάτω. Τους λόγους του γνωρίζω αρκετά καλά αλλά δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν γιατί ίσως κάποιοι θα παρεξηγηθούν. Απλά θα πω ότι στο παρελθόν όταν τα σωματεία μας ήταν στέκια νέων ανθρώπων, το επίπεδο ήταν ψηλό. Ένας από τους λόγους ήταν γιατί τα παιδιά έπαιζαν και για την τιμή του σωματείου τους. Αυτό στον Ονήσιλο και στον Ευαγόρα ευτυχώς ακόμη το κρατάμε και νιώθουμε περήφανοι. Ένας βασικό παράγοντας όμως είναι η ίδια η πολιτεία. Απλά θα σας αναφέρω ότι στους πρόσφατους ΑΜΚΕ, η Εθνική πινγκ πονγκ έφερε πολλά μετάλλια σε σχέση με ομαδικά αθλήματα. Ποιο ήταν όμως το κέρδος στο οικονομικό; Το άθλημα μας σίγουρα χρειάζεται ίση μεταχείριση ώστε να μπορέσει να ανεβάσει επίπεδο. Πριν από 10 – 15 χρόνια όλες οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας του πρωταθλήματος, (υπάρχουν τρεις ενημερωτικά) είχαν στις τάξεις τους ένα με δύο ξένους αθλητές, επαγγελματίες. Κάτι τέτοιο τώρα δεν μπορεί να γίνει. Ελάχιστοι είναι τώρα που παίρνουν λεφτά από τις ομάδες τους για να αγωνίζονται στο πρωτάθλημα.

Επίσης για να μην παρεξηγηθώ. Είχα πει πιο πάνω σε ποσότητα. Γιατί αυτή την στιγμή υπάρχουν μονάδες που παίζουν τρομερό πινγκ πονγκ. Μερικοί αθλητές και αθλήτριες αγωνίζονται στο δικό μας σωματείο. Αυτή την στιγμή έχουμε δυο αθλήτριες και ένα αθλητή του σωματείου μας που αγωνίζονται και στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Επίσης έχουμε άλλους τρεις με τέσσερις φοιτητές που σπουδάζουν στην Αγγλία και παίζουν σε τοπικές ομάδες της περιοχής τους. Επίσης έχουμε Κύπριο αθλητή που αγωνίζεται και εκτός Ελλάδας όχι του σωματείου μας, όπως επίσης και Κύπριο αθλητή που δύσκολα γνωρίζει την ήττα στο πρωτάθλημα της Ελλάδας. Άρα επίπεδο υπάρχει, αλλά όχι τόσο σε ποσότητα. Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι και όλα θα πάνε καλά. Θα υπάρχουν σίγουρα και άλλοι Κύπριοι που παίζουν στο εξωτερικό και δεν το γνωρίζω.

Εσύ ασχολείσαι από πολύ μικρός με το πινγκ-πονγκ. Τώρα μεταδίδεις τις γνώσεις στα παιδιά. Πώς είναι η εμπειρία αυτή;      

Ασχολήθηκα με το πινγκ πονγκ και το ποδόσφαιρο (τερματοφύλακας) από μικρή ηλικία. Ταλέντο και στα δύο έλεγαν οι προπονητές μου. Μία επιτυχία στην 6η τάξη του Δημοτικού, πρώτος παγκύπρια στην κατηγορία παμπαίδων με έκανε να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Όπως είχα πει και πριν οι ώρες προπόνησης ήταν πάρα πολλές στο πινγκ πονγκ. Είχα φέρει αρκετές επιτυχίες σε ατομικό, διπλό αλλά και ομαδικό επίπεδο και αγωνιστικά για πολλά χρόνια στην Εθνική κάτω των 18 ετών. Στην ηλικία των 20 ετών έπαιξα για μερικούς μήνες στον Παναθηναϊκό στην Ελλάδα και μετά επέστρεψα στην Κύπρο. Παρά το νεαρό της ηλικίας μου, στα 21 μου (2005 -06) τότε μου ξεκίνησα να ασχολούμαι με την προπονητική από μία μικρή ομάδα σε ένα χωριό. Δεκαπέντε  χρόνια μετά (2019 -20) ακόμη ασχολούμαι με την προπονητική πλέον πιο έμπειρος και με περισσότερες γνώσεις. Όσο αφορά την  εμπειρία απλά θα πω ότι αυτό που νιώθω όταν συναντώ παλιούς αθλητές μου, δεν περιγράφεται με λόγια. Η εκτίμηση των αθλητών μου είναι αυτό που μου δίνει τη δύναμη.  

– Διδάσκεις και αλλού το άθλημα;

Υπήρξα προπονητής σε διάφορα σωματεία. Στον Ονήσιλο και Ευαγόρα Λακατάμιας είμαι από το 2013. Δίδασκα πινγκ πονγκ σε ανοικτά σχολεία της Λακατάμιας και Στροβόλου. Βρίσκομαι κάθε καλοκαίρι τα τελευταία έξι χρόνια στο Πολυδύναμο Κέντρο της Λευκωσίας και επίσης τα τελευταία δύο στην Αγγλική Σχολή Λευκωσίας.

-Τι είναι το πινγκ-πονγκ για σένα;

Τρόπος ζωής! Γεννήθηκα με αυτό, μεγάλωσα με αυτό και θέλω όσο περισσότερος κόσμος, έστω να μάθει τα βασικά κτυπήματα και ας μην παίξει ποτέ αγώνες επαγγελματικούς στη ζωή του. Αυτό θέλω να μάθω και στα δικά μου παιδιά.

-Υπήρξες και αθλητικός συντάκτης. Τώρα ευρισκόμενος σε ένα καθαρά ατομικό άθλημα πιστεύεις ότι αδικούνται από την προβολή στα ΜΜΕ οι αθλητές αυτών;

Ναι, υπήρξα για 8 χρόνια αθλητικός συντάκτης. Ίσως από τους λίγους που ασχολήθηκαν εκτός από το ποδόσφαιρο με όλα τα άλλα αθλήματα που δεν είναι και λίγα.  Δούλεψα σε εφημερίδες, τηλεόραση, ράδιο, ιστοσελίδες. Επειδή γνωρίζω από πρώτο χέρι της δυσκολίες της ύλης, ένας από τους λόγους της δυσαρέσκειάς μου ήταν και αυτός.

Αν ρωτήσεις τον κόσμο να σου αναφέρουν Κύπριους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στο εξωτερικό, σίγουρα θα σου πουν κάποιους. Όλους αυτούς τους Κύπριους αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης και των άλλων αθλημάτων που αγωνίζονται στο εξωτερικό, ποιος τους ξέρει;

Το αποτέλεσμα ομάδων της 4ης κατηγορίας του ποδοσφαίρου τα γνωρίζουμε, τα αποτελέσματα του πινγκ πονγκ ( Α΄, Β΄, Γ΄ Κατηγορίας) που οι αγώνες γίνονται κάθε βδομάδα γιατί δεν δημοσιεύονται κάπου;  Δεν θα κατηγορήσω κανένα. Απλά όταν το είχα αναφέρει και παλιά σε πρώην συναδέλφους, η απάντηση ήταν μα τα γραφεία Τύπου των ομοσπονδιών δεν μας στέλνουν.  Και φυσικά το δέχομαι, σαν ελαφρυντικό.  Όλα αυτά που γράφονται για το ποδόσφαιρο από το γραφείο Τύπου της ΚΟΠ, τα βρίσκουν; Σαφώς και όχι. Δεν κατηγορώ κανένα. Η αθλητική δημοσιογραφία στην Κύπρο είναι δύσκολο επάγγελμα. Πολλές ώρες, με λίγα λεφτά. Είχα μεράκι αρκετό και έγραφα και μιλούσα για τα άλλα αθλήματα. Αυτοί που με έζησαν στη δουλειά μου το θυμούνται.

Για να αλλάξει αυτό της προβολής καθημερινά των άλλων αθλημάτων χρειάζονται χορηγοί. Όταν βρεθούν δεν θα αρνηθεί κανένα κανάλι και κανένα ΜΜΕ την προβολή. Όποτε στείλω ένα κείμενο ή μια φωτογραφία δημοσιεύεται. Όπως επίσης και το τηλέφωνο μου έχει κτυπήσει για να κάνω δηλώσεις στο ράδιο, ή για συνέντευξη όπως καλή ώρα τώρα. Άρα, εν κατακλείδι απλά θα πω ότι θα ήταν πιο ωραίο να μοιραζόταν η πίτα στα ίσα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το ενδιαφέρον σας και εύχομαι ότι καλύτερο στη δική σας προσπάθεια με την νέα ειδησεογραφική σελίδα της Λακατάμιας μας.  

Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
Close